Hard werken bij bewegingsschool Archoo in Een: “Het is gezellig, maar geen theeclub!”

Wekelijks werken Diane Wegman (36) en haar oma Grietje Meijer (82) zich in het zweet bij bewegingsschool Archoo in Een. Waar de kleindochter kiest voor balans en cardioboksen, volgt oma Qi Gong.

Wegman schiet halverwege het interview in de lach. Of ze weleens samen een les hebben gevolgd? “Ja, maar door een verwarring met de tijd”, zegt Meijer. “Dat ging niet goed. Maar als ik er ben, wil ik ook meedoen. Het was één keer, maar nooit weer. Diane had meer lol dan ik tijdens die les.”

Nee, Meijer houdt het liever bij Qi Gong: een Chinese oefenvorm met rustige bewegingen en ademhaling, bedoeld om energie en welzijn te bevorderen. “Ik ben door mijn dochter met Qi Gong in aanraking gekomen. Zij gaat daar ook naartoe en zei: doe eens mee, dat is goed voor je. Toen dacht ik: laat ik dat maar doen, dan ben ik ook van het gezeur af, haha. Het was hartstikke leuk. Nu ben ik twee keer per week bij bewegingsschool Archoo te vinden.”

Archoo – in het Grieks ‘ik begin’ of ‘ik heers’ – zag drie jaar geleden het levenslicht. Inmiddels telt de bewegingsschool in Een ongeveer honderd leden, die onder meer lessen yoga, pilates, dans en mobiliteit kunnen volgen. Wegman waardeert vooral de persoonlijke begeleiding tijdens de lessen. “Onze trainer Hanneke voelt perfect aan in welk tempo ieder persoon de oefeningen moet doen. Ze heeft bovendien veel kennis van de juiste houding, zodat je blessures voorkomt.”

Wegman sport twee keer per week bij Archoo: één keer cardioboksen en één keer balans. Vooral het cardioboksen is intensief. Na een warming-up volgt een uur trainen op hoog tempo, met veel krachtoefeningen en gewichten. “Het boksen zelf is een klein onderdeel. Stoottechnieken worden meestal in de lucht uitgevoerd en soms op een kussen. Je hebt per les maar tien minuten bokshandschoenen aan en er is geen fysiek contact”, legt ze uit.

De balansles richt zich op stabiliteit en wordt onder meer gedaan op een halve bal. De groep bestaat meestal uit zes tot tien deelnemers, voornamelijk vrouwen rond de vijftig. “Mannen mogen meedoen, maar dat gebeurt zelden. Het zou leuk zijn als daar verandering in komt.”

De 82-jarige Meijer heeft veel profijt van de lessen en raadt andere ouderen aan om Qi Gong een kans te geven. “Je krijgt meer stabiliteit, loopt beter en wordt soepeler. De trainingen zijn gezellig, maar het is geen theeclub. We werken hard!”

Ook zonder ijs wil Molenveen Norg blijven glijden

Het is inmiddels alweer twee jaar geleden dat er geschaatst kon worden bij ijsvereniging Molenveen in Norg. Om te voorkomen dat de vereniging langzaam in vergetelheid raakt, wil zij haar naamsbekendheid vergroten. “We willen geen slapende club worden.”

Vier jaar geleden fietste Erik van den Berg tijdens een ijsperiode langs de ijsbaan en keek vreemd op. Er stond geen water op de baan. “Toen dacht ik: dit gaat niet helemaal goed. Ik vind schaatsen leuk en wilde graag iets betekenen voor de club”, zegt de voorzitter, die nu zijn tweede jaar in deze rol ingaat.

Reuring

Of er eind januari tijdens de Open Club Week daadwerkelijk geschaatst kan worden, is nog maar de vraag. Wat wel vaststaat, is dat het eindevenement plaatsvindt bij de ijsvereniging. “We moeten meer zichtbaarheid tonen om reuring en betrokkenheid te creëren. Mensen moeten zien dat de ijsclub nog leeft.” Afgelopen zomer verhuurde de vereniging daarom al de kantine aan Folly Art Norg. “Zo kom je toch weer even in beeld. We kunnen geen slapende leden hebben én zelf een slapende club zijn”, aldus Van den Berg.

Bij de meeste sportverenigingen kun je laten zien hoe leuk een sport is, maar voor een ijsvereniging ligt dat anders. “In Norg ligt de mooiste ijsbaan van Drenthe: midden in het bos, waar je zelfs doorheen kunt schaatsen. Maar de afgelopen jaren hebben uitgewezen dat dat zelden mogelijk is.”

Contacten

Een belangrijke reden voor het organiseren van het eindevenement is het opdoen van nieuwe contacten. Dat is inmiddels goed gelukt: de banden met de Norger Survival Club zijn nauw. “Zij gaven aan dat ze geen trainingen aanbieden als er ijs ligt. Als wij hulp nodig hebben, kunnen we bij hen aankloppen. Ze hebben genoeg mensen. Dat is voor ons enorm waardevol, omdat we dan weten dat we niet in de knel komen met de bezetting.”

Op 31 januari vindt vanaf 15.00 uur het eindevenement van de Open Club Week plaats. “We verwachten zo’n vijftig bezoekers en hopen ons goed te presenteren aan de omgeving.” Mocht er geen ijs liggen, dan worden er drie spelactiviteiten georganiseerd. Zo wordt onder andere gedacht aan een Norger Kampioenschap waklopen.

Aquadrummen slaat aan in Norg: ‘Het is elke week weer pittig’

Intensief, veelzijdig en ritmisch op de muziek: dat alles komt samen bij Aqua Drum Vibes. De sport bestaat pas sinds 2019 en is overgewaaid uit Polen. Inmiddels wordt er ook in Norg volop geaquadrumd.

Linda Wortelboer (42) en Tamara Bouwman (36) lopen van het zwembad naar de kantine van het Molenduinbad. Zojuist hebben ze de wekelijkse sessie aquadrummen achter de rug. “Ja, het was weer pittig”, zegt Wortelboer, als ze eenmaal een plekje heeft gevonden om te gaan zitten.

Aanstichters

Een half uur stonden de dames in het 1,30 meter diepe bad met twee drumstokken allerlei oefeningen te doen op opzwepende muziek, onder leiding van trainer Mervin. De sport zit duidelijk in de lift, weten Wortelboer en Bouwman. Al vanaf de eerste les doen zij mee en inmiddels hebben ze ook veel vrienden weten te overtuigen om wekelijks aan te sluiten. “We begonnen met z’n tweeën. Nu doen er op de maandagavond gemiddeld vijftien mensen mee, van wie wij er ongeveer zeven hebben aangedragen. We zijn een soort aanstichters”, lacht Bouwman.

De dames slaan geen training over. “Elke training is anders, dat maakt het zo leuk. De stokken zorgen voor tegendruk. We drummen op het water en onder water. Dat merk je vooral in je bovenarmen. Ik heb zeker weleens spierpijn”, beaamt Wortelboer.

Doorknallen

Ook de muziekkeuze verschilt per training. Eén ding blijft steevast hetzelfde: alles wordt gemixt in een hardstyleversie. “Vorige maand hadden we kerstmuziek, aangepast aan de tijd van het jaar. De muziek en de trainer helpen echt. Hij stuitert door het zwembad. Soms denk je: ik kan niet meer, maar dan zie je hem en dan ram je nog een keer met die stokkies”, zegt Wortelboer.

Hoewel de training ‘slechts’ een half uur duurt, zijn er geen pauzes. Wortelboer: “Mijn zoon, toen negen jaar, deed eens mee en vroeg: wanneer hebben we pauze? Nou, die hebben wij dus niet. Het is even doorknallen, maar als je klaar bent, heb je een voldaan gevoel.”

Voor mensen die enthousiast zijn geworden en de sport eens willen proberen, zijn de dames eensgezind: je moet het gewoon doen. “Je krijgt er geen spijt van”, verzekert Bouwman.

Op pony Rossi naar de top: Veerle (9) droomt van Nederlands kampioenschap

Het paardrijden is de 9-jarige Veerle Claus met de paplepel ingegoten. Dat ze de sport een kans gaf, was dan ook geen verrassing. Haar ambities steekt ze niet onder stoelen of banken.

Al vanaf haar vijfde zit Veerle wekelijks op haar pony Rossi, vernoemd naar een van de beste motorcoureurs aller tijden. Of deze Rossi ook zo hard gaat? “Bij opa en oma, waar hij wordt gestald, racet hij keihard. Dat is amper bij te houden”, zegt Veerle.

Met een opa, oma en moeder die de sport allemaal beoefenden, was het voor Veerle geen hogere wiskunde: zij wilde het ook graag proberen. Eerst bij opa en oma op het land, later bij Manege Norg.

Actie

Oma was dressuurruiter, opa koos voor het springen. “Ik zit nu nog op het pad van mijn oma, maar ik wil liever springruiter worden. Dat vind ik het leukst, maar ook het moeilijkst. Met dressuur moet je heel netjes zijn, met het juiste been bijvoorbeeld. Ik ben meer van de actie. Met springen kun je lekker snel gaan. Nou ja, ook niet altijd…”

Sinds een jaar volgt ze lessen bij de manege in Norg. Samen met leeftijdsgenoten iets leren, daar haalt Veerle enorm veel plezier uit. “In een groep is het veel gezelliger dan privélessen. De trainer geeft bij elke bocht goede aanwijzingen, waardoor je iedere keer beter wordt.”

Nederlands kampioen

En dat beter worden wil Veerle maar al te graag. Over een paar maanden begint ze met het rijden van oefenwedstrijden. “Dan kan ik alvast wennen voordat ik aan de echte wedstrijden begin. Ik kan nog niet alles goed inschatten en die wedstrijden gaan daar vast bij helpen.” Het ultieme doel? “Nederlands kampioen worden. Of Drents.”

Ze heeft ook nog een tip voor kinderen die de sport tijdens de Open Club Week willen proberen: “Zoek een pony op Marktplaats die niet te duur is.” Dan, serieus: “Je kunt een pony lenen van een bekende, of bij de manege zelf. Als je echt op paardrijden gaat, is het de bedoeling dat je een eigen pony of paard hebt. In het begin kun je er altijd eentje lenen om te kijken of je het leuk vindt.”